داشتن یا نداشتن "شخصیت کوهنوردی"

اتفاقات در کوه و کوهنوردی همیشه وجود داشته و خواهد داشت، اما یکی از راههای اجتناب از حوادث،شکل گرفتن "شخصیت کوهنوردی" افراد است.بعبارتی بهتر، "شخصیت کوهنوردی" فردی یا افرادی که میخواهد یا میخواهند در کوه و کوهستان فعالیت نمایند، حضور در گروههای کوهنوردی هستند و عضو رسمی بودن در آن گروهها،که این فرد "کوهنورد" یا افراد را صاحب امتیاز حقوقی، یعنی "شخصیت کوهنوردی" می نماید، در این حالت، فرد یا افراد نمیتوانند دلبخواهی هر برنامه ایی را اجرا نمایند.آنها باید جهت اجرای برنامه کوهنوردی، گروه کوهنوردی که در آنجا عضو هستند را در جریان امر قرار دهند .و چون گروه کوهنوردی دارای چارچوب و فرمت مشخصی است، شاید مسئول فنی گروه یا همان کمیته فنی گروه کوهنوردی ،به هزار و یک دلیل اجازه صعود را صادر ننماید و بدین ترتیب، صعود های پر مخاطره، خود به خود کنسل میگردد.و نهایتا حادثه اتفاق نمی افتد.

   و نتیجه اینکه فرد "کوهنورد" یا افراد در گروههای مختلف کوهنوردی، یاد میگیرند که به دلایل مختلف با صعود آنها مخالفت گردید و این یکی از قدمهای شکل گیری "شخصیت حقوقی کوهنوردان" در گروههای کوهنوردیست، که متاسفانه امروزه کمتر دیده شده و یا اینکه بنده کمتر شاهدش بودم.و این فرهنگ باید توسط اساتید و مربیان و پیشکسوتان کوهنورد فرهنگ سازی گردد تا کوهنوردانی که فاقد گروه کوهنوردی هستند به سمت و سوی گروههای کوهنوردی ارجاع داده شوند، تا این فرهنگ نوپا در حال تکوین قرار بگیرد و پربار گردد.

برگرفته از نوشته های محمد جدیری عباسی
@koohiran